2 Mayıs 2015

Satır araları #1

 insanın geçmişi peşinden uysal bir köpek gibi gelse, tamam! ama biz insanların zamanla tedirgin bir kediye dönüşme olasılığı da var. sırtı kabarık, durmadan arkasına bakan bir kedi.. (syf. 61)

"güzel bir kitap okumak ve ömrümün geri kalanını o kitabı okuduğum yerde geçirmek istiyorum." demişti o. sonra da bana dönüp sormuştu: "insan güzel bir kitap okuduğu yerden nasıl ayrılabilir?" (syf. 68)

ağla gönül ağlanacak zamandır. (syf. 102)

barış bıçakçı, baharda yine geliriz, iletişim yayınları 


3 yorum:

  1. en sevdiklerimden..

    "'Yolculuk…' diyorum. Mahir başını sallıyor, “İçimizdeki taşlar yerine oturuyor,” diyor. Başka bir şey konuşmuyoruz, etrafı seyrediyoruz." (syf. 9)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. normalde öykü türüne pek sıcak bakmayan ben bile barış bıçakçı öykülerini bir çırpıda ve çok severek okudum. sırada diğerleri var.

      Sil
    2. Ben 'bizim büyük çaresizligimiz'le başlamıştim.. sonra devamı geldi.. hepsi çok güzel hikayeler. ama 'baharda yine geliriz'in ilk hikayesi en çok bana dokunanı. Kendinden veya hatiralarindan en çok hangisinde bulduysan en çok onu seversin ya ışte.. Öyle birşey.:)

      Sil